fot: Andrzej CiosekGARWOLIŃSCY CHÓRZYŚCI WRÓCILI Z TARCZĄ
Niespotykany sukces w dotychczasowej historii Garwolina odniósł reprezentujący nasze miasto Chór Miasta Garwolin. Ci wspaniali ludzie, wespół z Chórem Duszpasterstwa Akademickiego DAR z Rybnika reprezentowali nasz kraj na XXXVIII Międzynarodowym Festiwalu Pieśni Chóralnej w czeskim Ołomuńcu.
Ołomuniec w dniach 2-6 czerwca gościł zespoły chóralne z niemal całego świata. Obok znanych potęg chóralnej pieśni z państw europejskich zwracały uwagę przepięknie ubrane zespoły z Azji i innych kontynentów. Ludowe stroje reprezentantów Singapuru, Malezji, Hong Kongu i innych nacji przyciągały uwagę uczestników, gości i turystów.
W drodze
Pierwsze przebłyski piątkowego świtu 4 czerwca witały nas na stadionie KS Wilga w Garwolinie. Pośpieszne upychanie bagaży, wieszanie strojów w luku bagażowym i o 4.10 wyruszamy na trasę wielkiej przygody. Wiosenny dzień w pełni. Słońce coraz wyżej, z nieba leje się żar, a znanemu lokalnemu przewoźnikowi zepsuła się klimatyzacja, albo wcale jej nie miał. Wszechobecna duchota rozdrażnia podróżnych, którzy proszą kierowcę o coraz częstsze postoje. Około 14.30 jesteśmy w Ołomuńcu. Wieczorem zwiedzamy stare miasto i miejsce naszego występu.
Spać idziemy dość wcześnie, bowiem jutro sobota, a dla nas wielki dzień. Być, albo nie być. Zaistnieć na chóralnej mapie świata, albo powiedzieć sobie, że jesteśmy jeszcze za słabi.. Czy półroczna ciężka praca pełna wyrzeczeń zwróci uwagę międzynarodowego jury i przyniesie choćby skromne wyróżnienie?
Ważny dzień
Sobota 5 czerwca, godzina 8.00.W ciszy spożywamy lekkie śniadanie. Dyrygent zarządza ostatnią próbę. O 10. wyjeżdżamy do kościoła p.w. św. Maurycego, miejsca przesłuchań grupy chórów kategorii H-2 – pieśni sakralne. Znakomita akustyka, jak również znakomite wykonanie pieśni przez poprzedzające nas zespoły. Musimy wyjść na zewnątrz przygotować się do występu. Nie dane nam jest posłuchać naszych rodaków z Rybnika. Godzina 11.40. W ustalonym porządku wchodzimy na scenę ustawioną przed wielkim ołtarzem. Naprzeciwko nas międzynarodowe jury i słuchacze w ławkach. Na początek śpiewamy pieśń Regina Caeli. Następnie stara pieśń maryjną - „Zdrowaś Królewno Wyborna”. Kolejne - „Jesu dulcis memoria” i wreszcie ostatnia pieśń Romualda Twardowskiego - „Alleluja”. 11.58 - kończymy przy gromkich oklaskach zebranych w kościele słuchaczy. Po nas śpiewa Chór Uniwersytecki ze stolicy Estonii - Tallina.
Niecierpliwe oczekiwanie
Po obiedzie i zwiedzaniu Starego Miasta zbieramy się na rynku przed ratuszem, aby wysłuchać werdyktu komisji festiwalowej. – Czy będzie, chociaż dyplom, a może wyróżnienie? – pytamy nieśmiało samych siebie, bowiem do medali w kategorii H-2 kandydują 72 zespoły z całego świata.
O15.00 rozbrzmiewa sygnał festiwalowy i spiker w imieniu jurorów odczytuje wyniki przesłuchań konkursowych. Padają nazwy chórów z Czech, Słowacji, USA, Hong Kongu i innych egzotycznych państw, a Polski, a tym bardziej Garwolina nie ma. Trudno się mówi, trzeba jeszcze popracować. Tłumaczka informuje nas, że brązowego medalu nie przyznano. To już koniec, wracamy do Garwolina. Aż tu nagle głos spikera. -Srebrny medal, Garwolin – Poland. Chwila niedowierzania i wielka radość. Obejmujemy się i tańczymy w wielkim uniesieniu. Zebrani na rynku uczestnicy festiwalu i turyści wiwatują na naszą cześć. Dyrektor CSiK Jarosław Kargol i dyrygent zespołu Radosław Mitura z dumą prezentują trofea wręczone przez festiwalowe jury. Dziesiątki aparatów fotograficznych robi nam zdjęcia, a my nadal tańczymy upojeni szczęściem.
Pierwsze miejsce zdobywa Chór Akademicki z Tallina. Faktycznie byli dobrzy.
Pół roku wytężonej pracy, wiele wyrzeczeń i jest sukces. Jesteśmy drugim zespołem świata w kategorii chórów wykonujących pieśni sakralne. Radości nie ma końca. Podchodzą do nas kierownicy zespołów zagranicznych, aby zaprosić nas na występy w ich krajach. Radosław Mitura zaprasza na jesienny festiwal do Garwolina chór z Estonii. Jakaż to jest radość i promocja dla miasta, że taki malutki Garwolin znalazł się w gronie światowych mistrzów pieśni chóralnej.
I znów upał
Niedziela była dniem powrotu. Do obiadu jedni z nas robili ostatnie zakupy, drudzy zwiedzali miasto a inny odpoczywali w kawiarnianych ogródkach. I znów ten sam przewoźnik, ten sam autokar i brak klimatyzacji. A zapewniano nas, że autokar jest sprawny.
Mimo tych zasadniczych niedogodności transportowych wróciliśmy szczęśliwi z tarczą i wysoko uniesionym czołem.
Andrzej Ciosek
Niespotykany sukces w dotychczasowej historii Garwolina odniósł reprezentujący nasze miasto Chór Miasta Garwolin. Ci wspaniali ludzie, wespół z Chórem Duszpasterstwa Akademickiego DAR z Rybnika reprezentowali nasz kraj na XXXVIII Międzynarodowym Festiwalu Pieśni Chóralnej w czeskim Ołomuńcu.
Ołomuniec w dniach 2-6 czerwca gościł zespoły chóralne z niemal całego świata. Obok znanych potęg chóralnej pieśni z państw europejskich zwracały uwagę przepięknie ubrane zespoły z Azji i innych kontynentów. Ludowe stroje reprezentantów Singapuru, Malezji, Hong Kongu i innych nacji przyciągały uwagę uczestników, gości i turystów.
W drodze
Pierwsze przebłyski piątkowego świtu 4 czerwca witały nas na stadionie KS Wilga w Garwolinie. Pośpieszne upychanie bagaży, wieszanie strojów w luku bagażowym i o 4.10 wyruszamy na trasę wielkiej przygody. Wiosenny dzień w pełni. Słońce coraz wyżej, z nieba leje się żar, a znanemu lokalnemu przewoźnikowi zepsuła się klimatyzacja, albo wcale jej nie miał. Wszechobecna duchota rozdrażnia podróżnych, którzy proszą kierowcę o coraz częstsze postoje. Około 14.30 jesteśmy w Ołomuńcu. Wieczorem zwiedzamy stare miasto i miejsce naszego występu.
Spać idziemy dość wcześnie, bowiem jutro sobota, a dla nas wielki dzień. Być, albo nie być. Zaistnieć na chóralnej mapie świata, albo powiedzieć sobie, że jesteśmy jeszcze za słabi.. Czy półroczna ciężka praca pełna wyrzeczeń zwróci uwagę międzynarodowego jury i przyniesie choćby skromne wyróżnienie?
Ważny dzień
Sobota 5 czerwca, godzina 8.00.W ciszy spożywamy lekkie śniadanie. Dyrygent zarządza ostatnią próbę. O 10. wyjeżdżamy do kościoła p.w. św. Maurycego, miejsca przesłuchań grupy chórów kategorii H-2 – pieśni sakralne. Znakomita akustyka, jak również znakomite wykonanie pieśni przez poprzedzające nas zespoły. Musimy wyjść na zewnątrz przygotować się do występu. Nie dane nam jest posłuchać naszych rodaków z Rybnika. Godzina 11.40. W ustalonym porządku wchodzimy na scenę ustawioną przed wielkim ołtarzem. Naprzeciwko nas międzynarodowe jury i słuchacze w ławkach. Na początek śpiewamy pieśń Regina Caeli. Następnie stara pieśń maryjną - „Zdrowaś Królewno Wyborna”. Kolejne - „Jesu dulcis memoria” i wreszcie ostatnia pieśń Romualda Twardowskiego - „Alleluja”. 11.58 - kończymy przy gromkich oklaskach zebranych w kościele słuchaczy. Po nas śpiewa Chór Uniwersytecki ze stolicy Estonii - Tallina.
Niecierpliwe oczekiwanie
Po obiedzie i zwiedzaniu Starego Miasta zbieramy się na rynku przed ratuszem, aby wysłuchać werdyktu komisji festiwalowej. – Czy będzie, chociaż dyplom, a może wyróżnienie? – pytamy nieśmiało samych siebie, bowiem do medali w kategorii H-2 kandydują 72 zespoły z całego świata.
O15.00 rozbrzmiewa sygnał festiwalowy i spiker w imieniu jurorów odczytuje wyniki przesłuchań konkursowych. Padają nazwy chórów z Czech, Słowacji, USA, Hong Kongu i innych egzotycznych państw, a Polski, a tym bardziej Garwolina nie ma. Trudno się mówi, trzeba jeszcze popracować. Tłumaczka informuje nas, że brązowego medalu nie przyznano. To już koniec, wracamy do Garwolina. Aż tu nagle głos spikera. -Srebrny medal, Garwolin – Poland. Chwila niedowierzania i wielka radość. Obejmujemy się i tańczymy w wielkim uniesieniu. Zebrani na rynku uczestnicy festiwalu i turyści wiwatują na naszą cześć. Dyrektor CSiK Jarosław Kargol i dyrygent zespołu Radosław Mitura z dumą prezentują trofea wręczone przez festiwalowe jury. Dziesiątki aparatów fotograficznych robi nam zdjęcia, a my nadal tańczymy upojeni szczęściem.
Pierwsze miejsce zdobywa Chór Akademicki z Tallina. Faktycznie byli dobrzy.
Pół roku wytężonej pracy, wiele wyrzeczeń i jest sukces. Jesteśmy drugim zespołem świata w kategorii chórów wykonujących pieśni sakralne. Radości nie ma końca. Podchodzą do nas kierownicy zespołów zagranicznych, aby zaprosić nas na występy w ich krajach. Radosław Mitura zaprasza na jesienny festiwal do Garwolina chór z Estonii. Jakaż to jest radość i promocja dla miasta, że taki malutki Garwolin znalazł się w gronie światowych mistrzów pieśni chóralnej.
I znów upał
Niedziela była dniem powrotu. Do obiadu jedni z nas robili ostatnie zakupy, drudzy zwiedzali miasto a inny odpoczywali w kawiarnianych ogródkach. I znów ten sam przewoźnik, ten sam autokar i brak klimatyzacji. A zapewniano nas, że autokar jest sprawny.
Mimo tych zasadniczych niedogodności transportowych wróciliśmy szczęśliwi z tarczą i wysoko uniesionym czołem.
Andrzej Ciosek
